“Start een blog, Wendy!”, bleef men mij halsstarrig zeggen. Je zou zoveel meer mensen kunnen bereiken, zoveel meer mensen kunnen helpen.

Ik ben copywriter noch schrijfwonder, wel hebben heel veel andere mensen en ik, dezelfde problemen met de zoektocht naar het kopen of huren van een woning. Daarom besloot ik mijn schrijfangsten te overwinnen, mij gemakkelijk in de zetel te ploffen en te starten met mijn allereerste blogpost.

Klik! En ik heb mijn ideale woning gevonden. Of toch niet?

Frustrerend en tijdrovend. Of samengevat: de zoektocht naar een ideale woning. Zoeken naar een woning kopen of huren is de dag van vandaag – onbegrijpelijk maar waar – nog steeds een tijdrovende en frustrerende bezigheid. Onlangs zei me iemand: “De zoektocht naar een nieuwe thuis is voor mij een parttime job geworden.” En ze is blijkbaar niet de enige persoon met dit gevoel.

Mijn eerste zoektocht startte in het buitenland

Ik heb dat lang zoeken naar een nieuwe woning zelf reeds een aantal keer meegemaakt. Tweemaal in het buitenland en eenmaal in België.

Als ingenieur architect met specialisatie in parametrisch ontwerpen kon ik in België na mijn studies niet aan de slag. Dus kwam ik eerst in Frankfurt (DUI) en daarna in Parijs (FR) terecht.

Mijn eerste zoektocht verliep vrij chaotisch. Ik had één dag om bezoeken te doen en een woning te vinden. Ja, ik was goed voorbereid, maar eenmaal ter plaatse bleek alles mis te gaan. Uiteindelijk had ik heel veel geluk en was de laatste studio van die enorm hectische dag nog vrij, goed gelegen en helemaal mijn ding. Oef.

En dan kwam mijn verhuis naar Parijs in zicht.

Ik besefte dat alles opnieuw kon beginnen: opnieuw veel opzoeken, vergelijken, gaan bezichtigen, toch niet zo helemaal tevreden zijn en opnieuw wat rond gaan kijken… Het voordeel was dat ik voorlopig op hotel kon blijven tot ik iets gevonden had. Het nadeel: ik had een fulltime job en dus geen tijd om mij goed voor te bereiden. Gevolg? Drie maanden later zat ik nog steeds op hotel.

Hoe moeilijk kan dit toch zijn? Het neemt elke minuut van mijn vrije tijd in beslag. Ik woon hier in een fantastische stad die ik nog niet heb kunnen verkennen. En waarom? Omdat ik elke avond van de ene naar de andere studio moest lopen.

Nee, deze is te ver van mijn werk. Oei, de buurt is toch niet waar ik me goed bij voel. Of mijn favoriet: “Sorry, deze studio is net weg.”

Na drie maanden op hotel had ik daar mijn buik van vol en besloot ik het volgende vrije pand gewoon te nemen. Zonder nadenken had ik binnen de kortste keren een plaatsje gevonden. Maar zoals zo vaak met onbesuisde beslissingen had ik hier al snel spijt van. Ik voelde me echt niet thuis in de buurt, maar dacht bij mezelf: “Dit is een tijdelijke oplossing!”

Twee jaar later zat ik er nog.

De verhuis naar België en opnieuw zoeken naar een huis

Na zo’n twee jaar in een studio te zitten in een buurt waar ik me niet zo goed bij voelde, was dit de mogelijkheid om echt iets te zoeken naar mijn goesting.

Tevens dacht ik dat de eerste twee zoektochten zo moeizaam verliepen omdat ik het land en de gebruiken niet kende. Nooit verwacht dat ik dezelfde problemen zou hebben hier in België…

Tot ik dus vorig jaar begon aan mijn zoektocht naar een woning in België.

Zoals iedereen vulde ik mijn parameters in bij de grote immo websites. Het type pand, het aantal kamers, een tuintje en/of terras… Een specifieke gemeente was voor mij niet zo belangrijk, hoewel ik graag wou wonen rond een grote stad zoals Brussel, Antwerpen, Gent of Leuven.

Check. Alles was ingevuld. Hoopvol en vol goede moed druk ik op de knop ‘zoeken’.

Ik kreeg bij elke van de websites een shortlist en op de eerste pagina’s stonden er wel al enkele panden die ik tof vond.

Allee ja, zo short was die lijst niet echt. 500 panden, 1.500 panden, 4.700 panden als resultaat… Ho wacht, jullie beste resultaat was dus 4.700 mogelijke panden?

Hoe begin ik hier aan?!!

Help! Wat nu?!

Zoals elke nieuwe zoeker begon ik de shortlists wat nauwer te bekijken.

Elk pand dat interessant leek op basis van de eerste foto bekeek ik meer in detail. Als ik een woning dan ook nog goed vond, kwam deze in een tweede shortlist terecht. Dat lukt aardig, maar al snel besefte ik dat het onbegonnen werk is om een manuele controle van 900 panden te maken, laat staan 4.700. Zo’n manier van werken hou je gewoon niet vol.

En bij elke immo website die ik gebruikte botste ik op hetzelfde probleem: veel te veel zoekresultaten en geen praktische manier om potentiële panden te vergelijken…

“Zo gaan we ‘r niet geraken”, dacht ik bij mezelf.

Ik moest dus een oplossing bedenken om eenvoudiger, efficiënter en sneller te zoeken naar een thuis. In ‘Handige tips in het zoeken naar een woning‘ lees je hoe ik dat heb gedaan.

Groetjes
Wendy